door Corinne Brouwer | jul 4, 2021 | Gedichten
“Jij weet ergens in het zuiden een vervallen huis te staan Aan het eind van een met wilde struiken dichtgegroeide laan We kunnen vanavond nog gaan rijden Achter onze onrust aan Over het asfalt glijden En naar dat huis toe gaan” – Alex Roeka Een...
door Corinne Brouwer | jun 13, 2021 | Gedichten
Ben op zoek naar mijn volgende dwaling: een nieuw misverstand om in te geloven. Wil de opwinding voelen als op de rug van een onbekend paard, dat – ook wild – door de droom bereden wordt. Neusvleugels wijd, ogen open; briesend; in een passage die de hemel...
door Corinne Brouwer | jun 8, 2021 | Overwegingen
Ik speel. Met jou, soms. Doe of ik je hoor. Ik luister wel. Begrijp me niet verkeerd. Het is mijn bewustzijn dat betekenis geeft aan wat jij zegt. Mijn ervaringen, mijn vooroordelen, mijn aannames, mijn gevoelens in het moment… Je doet een goede poging de boodschap...
door Corinne Brouwer | jun 4, 2021 | Gedichten
THE RED PORSCHE By Charles Bukowski it feels good to be driven about in a red porsche by a woman better- read than I am. it feels good to be driven about in a red porsche by a woman who can explain things about classical music to me. it feels good to be driven about...
door Corinne Brouwer | mei 30, 2021 | Overwegingen
Ik loop over een geasfalteerde weg die honderden meters lang is. De strakke lijnen zijn versierd met voorjaarsgroen. M’n ogen zien niet waar het einde van de laan is. Een bloemrijke bries streelt mijn wangen en speelt met mijn gedachten. Een onafgebroken wandeling in...
Recente reacties